χορτοφαγία: στάση ζωής



Αποστολέας Θέμα: Όταν οι μορφές έκφρασης προσβάλλουν τα μ.α ζώα  (Αναγνώστηκε 1793 φορές)

0 μέλη και 1 επισκέπτης διαβάζουν αυτό το θέμα.

Αποσυνδεδεμένος antwnia

  • Sr. Member
  • ****
  • Μηνύματα: 411
Όταν οι μορφές έκφρασης προσβάλλουν τα μ.α ζώα
« στις: Δεκέμβριος 15, 2012, 06:58:09 μμ »
.. και πολύ περισσότερο τα ίδια τα -ανθρώπινα- ζώα που τις χρησιμοποιούν.

(Γενίκευσα τον τίτλο, γνωρίζοντας ότι το συγκεκριμένο θέμα είναι πάντα επίκαιρο και μπορεί στην πορεία να εμπλουτιστεί με παρόμοια σκηνικά και την ανάλογη κριτική απέναντι στους θιασώτες του σπισισμού.)


Οι επίμαχες εικόνες, που αποτέλεσαν αφορμή για το παρακάτω κείμενο, βρίσκονται εδώ, εδώ κι εδώ.


Θάνατος για όλες τις χρήσεις

Με αυτό το κείμενο θέλουμε να εκφράσουμε την αντίθεσή μας σε σχέση με την έκδοση κάποιων αφισών και εφημερίδων που φέρουν απαράδεχτες και προσβλητικές σε μας εικόνες. Η δημοσίευση του κειμένου αυτού δεν γίνεται με ευχάριστη ή καταγγελτική  διάθεση. Αντίθετα βρισκόμαστε στη δυσάρεστη θέση να δημοσιοποιήσουμε την άποψή μας, επειδή βλέπουμε ότι οι εκδόσεις με ανάλογο πνεύμα έχουν μια επαναληψιμότητα. Είναι αυτονόητο ότι σε μια αφίσα ή σε ένα εξώφυλλο εφημερίδας, εκτός απ’ τον γραπτό λόγο και η εικόνα είναι φορέας μηνυμάτων και αντιλήψεων. Οπότε η επιλογή μιας εικόνας για τον σκοπό αυτό δεν γίνεται τυχαία, αλλά αντίθετα εμπεριέχει τις γενικότερες απόψεις και αντιλήψεις αυτών που την εκδίδουν. Συγκεκριμένα, λοιπόν, αναφερόμαστε στις δύο αφίσες που έκδωσε το ΚΒΟΞ για το κάλεσμα δημιουργίας αντιφασιστικών πολιτοφυλακών  (29 Νοεμβρίου και 15 Δεκεμβρίου), την αφίσα της ΚΟΝΤΡΑΣ (εκδήλωση 23/11/2012) και στα εξώφυλλά της εφημερίδας ΚΟΝΤΡΑ (10/11 και 8/12/2012).

Οι δύο απ’ τις τρείς εν λόγω αφίσες έχουν την ίδια εικόνα η οποία δείχνει ένα στιβαρό χέρι λευκού άντρα να πνίγει ένα φίδι, στα μάτια του οποίου  είναι ζωγραφισμένη μια σβάστικα. Η τρίτη αφίσα απεικονίζει έναν μυώδη άντρα ο οποίος μόλις έχει σκοτώσει ένα φίδι μ’ ένα τσεκούρι. Και πάλι η σβάστικα είναι ζωγραφισμένη στα μάτια του φιδιού.

Ο συμβολισμός των αφισών είναι ξεκάθαρος. Ο ναζισμός ταυτίζεται μ’ ένα πλάσμα της φύσης και ο τιμωρός του, ο αντιφασισμός, είναι ένας άνθρωπος. Μέσα από αυτή την εικόνα μπορούν να εξαχθούν πολλά διαστρεβλωτικά συμπεράσματα. Όπως για παράδειγμα ότι ο ναζισμός, δηλαδή ο εθνικοσοσιαλισμός, δεν είναι ένα κοινωνικό φαινόμενο της βιομηχανικής τεχνολογικής εποχής, αλλά ένα στοιχείο της φύσης το οποίο πρέπει να εξαλειφθεί. Ή ακόμα ότι οι νεοναζί δεν είναι άνθρωποι και πολιτισμένοι, γέννημα θρέμμα της εποχής του βιομηχανικού συστήματος, αλλά μέρος της κακής, όπως θέλουν να παρουσιαστεί, άγριας φύσης. Το γεγονός ότι οι πρωτότυπες εικόνες των αφισών ήταν έμπνευση του σταλινικού καθεστώτος φανερώνει την προσπάθεια να παρουσιαστεί ο ναζισμός ως το μελανό σημείο του δυτικού πολιτισμού και να προταχθεί το σταλινικό καθεστώς ως το αυθεντικά πολιτισμένο και ανθρώπινο.

Στην πραγματικότητα το φίδι είναι ένα πλάσμα της φύσης που έχει, όπως όλα τα άλλα είδη, τον μοναδικό του ρόλο στη ζωή και την ισορροπία της βιόσφαιρας. Μάλιστα, τα ερπετά ήταν από τα πρώτα πλάσματα που έζησαν στη Γη και απ’ τα οποία εξελίχθηκαν όσα είδη γνωρίζουμε έξω από τη θάλασσα. Έτσι και το ανθρώπινο είδος έχει τις μακρινές του ρίζες κάπου εκεί. Το φίδι ως σύμβολο έχει χρησιμοποιηθεί πολλάκις και ποικιλοτρόπως από τον άνθρωπο, από τους προϊστορικούς χρόνους. Οι άνθρωποι δεν έβλεπαν πάντα το φίδι ως σύμβολο μοχθηρίας, αμαρτίας, φθόνου ή εξαπάτησης, όπως δηλαδή το χρησιμοποίησε ο ιουδαιο-χριστιανισμός. Αντίθετα, για πολλούς ανθρώπους, κουλτούρες, φυλές ακόμα και στους πρώτους πολιτισμούς το φίδι συμβόλιζε την αναγέννηση, την πνευματικότητα και τη θεραπεία, ενώ θεωρούταν καλός οιωνός.

Τα φίδια, όπως και όλος ο φυσικός κόσμος, απειλούνται με συνολική εξόντωση. Ζωικά είδη εξαφανίζονται και οι βιότοποι καταστρέφονται χάρη στην επέλαση του δυτικού πολιτισμού. Η κατασκευή του έθνους-κράτους, η αποικιοκρατία, η πολιτισμική ανωτερότητα, η πίστη στην τεχνολογική πρόοδο και την επιστημονική αντικειμενικότητα, η ιδεοληψία του κοινωνικού δαρβινισμού και του εθνοκεντρισμού είναι πρακτικές και επινοήματα πάνω στα οποία δομήθηκε ο δυτικός πολιτισμός. Όλα αυτά που ενσωμάτωσε και εξύμνησε και η ναζιστική πρακτική σε υπερβολικό βαθμό, σε σχέση με τα υπόλοιπα καθεστώτα και πολιτεύματα. Οπότε δεν μπορούμε να ταυτίζουμε ένα στοιχείο της φύσης με τον ναζισμό ξελασπώνοντας όσα κατασκεύασε η κυριαρχία, ο πολιτισμός και ο τρόπος ζωής που διαμόρφωσε. Από τη στιγμή μάλιστα που ο φυσικός κόσμος δέχεται τεράστια πλήγματα, είναι προβληματικό να αναπαράγονται στερεότυπα που δόμησαν την κυριαρχία. Όπως για παράδειγμα ότι η φύση πρέπει να υποταχτεί στον άνθρωπο, ή να  χρησιμοποιούμε  ρήσεις όπως «η εκκόλαψη του αυγού του φιδιού» (εννοώντας τον ναζισμό), ή να προβάλουμε εικόνες που δηλώνουν ότι ο εχθρός μας είναι κάποιο φυσικό στοιχείο και όχι οι θεσμοί της κυριαρχίας, όπως το έθνος – κράτος και το τεχνοβιομηχανικό σύστημα.

Στο εξώφυλλο της εφημερίδας Κόντρα (10 Νοεμβρίου 2012) απεικονίζονται γδαρμένα και κρεμασμένα ανάποδα κάποια πρόβατα σε ένα σφαγείο, με τα αίματα να στάζουν στο πάτωμα. Ενώ σε λεζάντα είναι η φράση «Η λύση ή θα είναι επαναστατική ή δεν θα υπάρξει ποτέ». Βρίσκουμε άκρως προβληματικό να χρησιμοποιείται ο βασανισμός και η στυγνή εκμετάλλευση των ζώων όχι για να καταδείξει την αιχμαλωσία τους και να προωθήσει την απελευθέρωσή τους, αλλά για να διαδώσει κάποιο ξένο ως προς την κατεύθυνση αυτή πολιτικό μήνυμα. Είναι φανερό μέσα από αυτό το εξώφυλλο ότι δεν υπάρχει κανένας προβληματισμός για την πραγματικότητα που περνούν δισεκατομμύρια ζώα στις βιομηχανίες κρέατος, αλλά υπονοείται με άστοχο τρόπο ότι η «οικονομική κρίση» επηρεάζει παρόμοια τους ανθρώπους του ελλαδικού χώρου. Αλήθεια μια επανάσταση που δεν σέβεται τις μη ανθρώπινες μορφές ζωής τι είδους κόσμο ευαγγελίζεται;

Στο ίδιο μήκος κύματος κυμαίνεται και το εξώφυλλο της 8ης  Δεκεμβρίου της ίδιας εφημερίδας. Συγκεκριμένα εικονίζονται ψάρια παγιδευμένα σε ένα δίχτυ, με τη λεζάντα «Η ‘‘κρίση χρέους’’ είναι μια παγίδα, στον καπιταλισμό δεν υπάρχει ελπίδα». Σε μια εποχή που οι ωκεανοί μολύνονται και καταστρέφονται συνολικά, που η βιομηχανική αλιεία εξοντώνει καθημερινά τη ζωή της θάλασσας, αυτή η φρίκη χρησιμοποιείται όχι για να υπερασπιστεί τη ζωή, αλλά για να υπονοήσει την παγίδευση των ανθρώπων στον καπιταλισμό και στη «κρίση χρέους». Προφανώς και η αιτία της εκμετάλλευσης ανθρώπων και ζώων είναι κοινή, αλλά δεν μπορούμε να απαξιώνουμε τις άλλες μορφές ζωής και τα όσα υπόκεινται για να προωθήσουμε τις ανθρωποκεντρικές μας επιδιώξεις. Ειδικά όταν και εμείς ως κομμάτι αυτής της κοινωνίας φέρουμε ένα μερίδιο ευθύνης για όσα υποφέρουν οι άλλες μορφές ζωής. Οπότε και λίγος σεβασμός δεν βλάπτει.

Ακόμα κι αν ο άνθρωπος από τη φύση του ήταν αναγκασμένος να τραφεί με ζώα (που δεν είναι από τη φύση του, αλλά από το περιβάλλον μέσα στο οποίο ζει) θα έπρεπε να το κάνει με τον απαραίτητο σεβασμό, όπως το έκαναν και οι ινδιάνοι της Β. Αμερικής. Γι’ αυτό είναι ακόμα πιο εξοργιστικό να προβάλλεται η γενοκτονία των ζώων για αλλότριους σκοπούς κι όχι για να προωθηθεί η απελευθέρωσή τους.


Αναρχική πρωτοβουλία

adamasto.squat.gr

ΠΗΓΗ

Αποσυνδεδεμένος elsa

  • Συντονίστρια
  • Addicted
  • *****
  • Μηνύματα: 6819
  • Φύλο: Γυναίκα
  • Αποσυντονίστηκα...
    • elsa's blog
Απ: Όταν οι μορφές έκφρασης προσβάλλουν τα μ.α ζώα
« Απάντηση #1 στις: Δεκέμβριος 15, 2012, 07:21:19 μμ »
Μπράβο, ωραίο κείμενο!  thumbsup
Μα είναι απαράδεκτες οι αφίσες, κι εγώ τις βλέπω και εκνευρίζομαι, κυρίως επειδή προέρχονται από χώρους που θα έπρεπε να τους "κόβει" λίγο παραπάνω... >:(

Αποσυνδεδεμένος Incognito

  • Addicted
  • ******
  • Μηνύματα: 2810
  • Φύλο: Γυναίκα
Απ: Όταν οι μορφές έκφρασης προσβάλλουν τα μ.α ζώα
« Απάντηση #2 στις: Δεκέμβριος 15, 2012, 08:23:16 μμ »
Μπράβο, πολύ καλό. thumbsup Και το σκεφτόμουνα ιδιαίτερα μετά από το τελευταίο τεύχος της άπατρις που ο κεντρικός τίτλος είναι: "Ή άνθρωπος ή γουρούνι - ετοιμαστείτε." yuk

Αποσυνδεδεμένος Franchesca

  • Addicted
  • ******
  • Μηνύματα: 1875
  • Φύλο: Γυναίκα
Απ: Όταν οι μορφές έκφρασης προσβάλλουν τα μ.α ζώα
« Απάντηση #3 στις: Δεκέμβριος 15, 2012, 10:21:27 μμ »
Παιδιά συγνώμη, αλλά μου φαίνεται τόσο μικροκοσμιακό αυτό το κείμενο που όταν το πρωτοδιάβασα κατάλαβα μια χαρά γιατί μας κοροϊδεύουν και δε θα μας παίρνουν στα σοβαρά.
Για national geografic είναι μια χαρά, για πολιτική καταγγελία όχι.
Δε θα ξανατοποθετηθώ για αυτό το θέμα, γιατί θα σφαχτούμε πάλι. Αλλά ήθελα να ξέρετε την άποψη μου.
~*Σε κάθε κλουβί, σε κάθε φυλακή κρύβεται στα κάγκελα μια ελεύθερη ζωή.*~

Αποσυνδεδεμένος fani7

  • Addicted
  • ******
  • Μηνύματα: 2608
  • Φύλο: Γυναίκα
Απ: Όταν οι μορφές έκφρασης προσβάλλουν τα μ.α ζώα
« Απάντηση #4 στις: Δεκέμβριος 16, 2012, 01:03:20 μμ »
Το κείμενο μια χαρά είναι, το θέμα είναι αυτοί στους οποίους απευθύνεται αν έχουν θετική ή αρνητική προδιάθεση για το θέμα του αντισπισισμού. Φραν μια φίλη μου έλεγε ''η δικαιολογία είναι σαν την κωλ......δα, όλοι έχουμε'' , αν κάποιος απλά δεν θέλει να ξεβολευτεί μπορεί να του φταίει το κάθε κείμενο και η κάθε δράση, τα οποία είναι πολύ εύκολο τα ''γελοιοποιήσει''. Εδώ ο Τζίμερος για να μην ξεβολεύεται πρότεινε να γίνονται οι διαδηλώσεις μόνο στα πεζοδρόμια και να απαγορευτεί η παρεμπόδιση της κυκλοφορίας και όλα αυτά τα είπε μετά από την αντιρατσιστική στην οποία πήγε κιόλας, δεν βλέπω και μεγάλη διαφορά από τον έναν αντιεξουσιαστή που αντιτίθεται στην χορτοφαγία προφασιζόμενος ένα ''κακογραμμένο'' (δεν λέω για το συγκεκριμένο) κείμενο. Όσο αστείος είναι ο ένας άλλο τόσο είναι και ο άλλος, άλλο αν οι συναισθηματισμοί και οι φιλίες μας εμποδίζουν να το δούμε.
θυμήσου να θυμάσαι.....

Αποσυνδεδεμένος antwnia

  • Sr. Member
  • ****
  • Μηνύματα: 411
Απ: Όταν οι μορφές έκφρασης προσβάλλουν τα μ.α ζώα
« Απάντηση #5 στις: Δεκέμβριος 16, 2012, 02:00:35 μμ »
Μπράβο, πολύ καλό. thumbsup Και το σκεφτόμουνα ιδιαίτερα μετά από το τελευταίο τεύχος της άπατρις που ο κεντρικός τίτλος είναι: "Ή άνθρωπος ή γουρούνι - ετοιμαστείτε." yuk

Καλά, ειδικά η εφημερίδα άπατρις δεν έχει υπόθεση στο συγκεκριμένο θέμα. Κάθε φορά, προσπαθώντας να εξαντλήσουν τα όρια γλωσσικής πρωτοτυπίας, χρησιμοποιούν - οι περισσότεροι αρθρογράφοι της - ολοένα και περισσότερο σπισιστικές εκφράσεις, παραλληλισμούς κλπ, που καταφέρνουν να επιβεβαιώσουν την κάθε αναγνώστρια για τα ηλίθια στερεότυπα που κουβαλά ο κρητικός ο πολλά βαρύς

Διευκρινιστικά και μόνο (και μη θέλωντας να μπω σε διάλογο), να θυμίσω ότι στον πρόλογο του κειμένου αναφέρει: "[....]Η δημοσίευση του κειμένου αυτού δεν γίνεται με ευχάριστη ή καταγγελτική  διάθεση. Αντίθετα βρισκόμαστε στη δυσάρεστη θέση να δημοσιοποιήσουμε την άποψή μας [....]

Αποσυνδεδεμένος Franchesca

  • Addicted
  • ******
  • Μηνύματα: 1875
  • Φύλο: Γυναίκα
Απ: Όταν οι μορφές έκφρασης προσβάλλουν τα μ.α ζώα
« Απάντηση #6 στις: Δεκέμβριος 16, 2012, 05:04:05 μμ »
Ρε Φανή δεν είναι ούτε τα συναισθήματα ούτε οι φιλίες. Είναι απλά μια διαφορετική οπτική προσέγγισης.
Επιμένω στην άποψη μου. Αυτή την εποχή δε θα έβγαζα καταγγελία, πόσο μάλλον με αυτό το κείμενο.
Υ.Γ: χρησιμοποιώντας μάλιστα και "κλεμμένη επίθεση" με τα σύμβολα του σταλινισμού! Έχει γίνει από άλλο χώρο ήδη.
~*Σε κάθε κλουβί, σε κάθε φυλακή κρύβεται στα κάγκελα μια ελεύθερη ζωή.*~

Αποσυνδεδεμένος fani7

  • Addicted
  • ******
  • Μηνύματα: 2608
  • Φύλο: Γυναίκα
Απ: Όταν οι μορφές έκφρασης προσβάλλουν τα μ.α ζώα
« Απάντηση #7 στις: Δεκέμβριος 16, 2012, 05:20:39 μμ »
Τι να πω, δεν ξέρω τα παραμέσα οπότε μ@λ@κίες θα πω όσον αφορά το timing ή την γλώσσα , στο μόνο που επιμένω είναι πως αν κάποιος έχει διάθεση να το ψάξει το θέμα, το ψάχνει, αν δεν θέλει να ξεβολευτεί η γελοιοποίηση του θέματος που τον κάνει να νιώθει άβολα είναι συχνή συμπεριφορά, σε όλους τους χώρους και σε όλα τα μορφωτικά επίπεδα.
θυμήσου να θυμάσαι.....

Αποσυνδεδεμένος gypsy

  • Θαμώνας
  • *****
  • Μηνύματα: 503
Απ: Όταν οι μορφές έκφρασης προσβάλλουν τα μ.α ζώα
« Απάντηση #8 στις: Δεκέμβριος 16, 2012, 06:17:35 μμ »
Ωραίο κείμενο. Καποια στιγμή πρέπει να ειπωθούν αυτά. Δεν βρίσκω το κείμενο καθόλου προσβλητικό ή επιθετικό απλά κάνει κριτική. Κριτική πρέπει να γινεται κάθε εποχή για να εξελισόμαστε. Μπράβο στους συγγραφείς.

Αποσυνδεδεμένος Agriokoniklos

  • Πλήρες μέλος
  • ***
  • Μηνύματα: 187
Απ: Όταν οι μορφές έκφρασης προσβάλλουν τα μ.α ζώα
« Απάντηση #9 στις: Δεκέμβριος 16, 2012, 07:37:36 μμ »
Ρε Φανή δεν είναι ούτε τα συναισθήματα ούτε οι φιλίες. Είναι απλά μια διαφορετική οπτική προσέγγισης.
Επιμένω στην άποψη μου. Αυτή την εποχή δε θα έβγαζα καταγγελία, πόσο μάλλον με αυτό το κείμενο.
Υ.Γ: χρησιμοποιώντας μάλιστα και "κλεμμένη επίθεση" με τα σύμβολα του σταλινισμού! Έχει γίνει από άλλο χώρο ήδη.

"Αυτή την εποχή δε θα έβγαζα καταγγελία"

Το γενικεύω.

Παρατηρώ κάποιες φορές,
πως η επίθεση(λόγω φόβου,δε βρίσκω άλλη ρίζα προς το παρών για την επιθετικότητα και δε με βγάζω στην απέξω),
συμβάλει στο να μην υπάρξει συνεννόηση που να οδηγήσει,άμεσα τουλάχιστον,σε καταπραϋντική λύση της όποιας δυσάρεστης κατάστασης(εδώ θεωρώ πως συμβάλλει το μέγεθος της"πληγής"που αφήνει η επίθεση).

Όπως το αμυνόμενο,μιας"άσχημης"πρακτικής,άτομο,δεν έχει συνειδητοποιήσει διάφορα,έτσι και το επιτιθέμενο.Η καταγγελία/"επίθεση" παίζει ρόλο στη διαδικασία συνειδητοποίησης,πιθανολογώ πως αυτή η πρακτική δε θα αλλάξει την κατάσταση,αποτελεί"ευκαιρία"αναστοχασμού και πιθανής εκ των υστέρων αμφίπλευρης συνειδητοποίησης πάρ'αυτα.

Δεν μπορώ να"δω"ακόμη,πως θα αλλάξει η γλώσσα,ενώ δεν υπάρχει καν θέληση για αλλαγή,άμεση ή μακροπρόθεσμα παραδεκτή,στην πρακτική.

Η θέληση δεν αλλάζει με βία,η καταπίεση χοντρικά πιστεύω πως οδηγεί σε συμπτώματα που"ονομάσαμε" ασθένειες.

Αν είναι να υπάρξει θέληση για αλλαγή,ποντάρω πως θα γίνει μέσω ορατών επιλογών(εκεί"δίνεις",όταν γνωρίζεις μια εναλλακτική)και συνειδητοποίησης και η συνείδηση,έχω την εντύπωση πως εξατομικεύεται,δε βλέπω μαγική φόρμουλα για να"συνειδητοποιήσεις"ένα άτομο,πέραν του ότι μια τέτοια πρακτική μου μοιάζει αντιφατική με την επιθυμία της ελευθερίας.
(ακόμη δεν καταφέρνω * ήθελα να εξηγήσω κάτι εδώ,αλλά τώρα βαριέμαι και έχω και λοίμωξη που με έχει πεθάνει)

Σαν πιθανότητα ή δρόμο που ίσως οδηγήσει εκεί,βλέπω τις προσωπικές σχέσεις,τα κοινά βιώματα και την έλξη.
Υπάρχει ένα ζήτημα για μένα στη δομή των σχέσεων.
Η"πίστη"στην ύπαρξη"απιστίας",δίνει κτητική χρειά στις σχέσεις,πατά πάνω σε ανασφάλεια("μοναξιά"που προέρχεται απο"απιστία")και δημιουργεί φαύλο κύκλο.

Η"έλξη",βλέπω να αποτελεί ισχυρό κίνητρο,τουλάχιστον για ακρόαση των όσων εξωτερικεύει το άτομο που έχεις απέναντί σου.
Η γνώση ελκύει,η ιδιοκτησιακή δομή των σχέσεων εντείνει την ανασφάλεια και καταλήγει σε περιορισμένη γνώση των συνανθρώπων.
Ακόμη και η υπόνοια έλξης,μπορεί να καταπιεστεί.

Σύντομα,
συσχετισμοί-γνώση-συνειδητοποίηση-ελευθερία.
Η  σύγκρουση μπορεί να δημιουργήσει"πιστούς που η πίστη τους βάλλεται από αλλόθρησκους",μπορεί να αποτελέσει και πιθανότητα συνειδητοποίησης.
Οι καταστάσεις είναι ρευστές,δε βλέπω ιδανικές λύσεις και δαίμονες.

 

Copyright © χορτοφαγία: στάση ζωής