χορτοφαγία: στάση ζωής



Αποστολέας Θέμα: Στειρώσεις  (Αναγνώστηκε 51326 φορές)

0 μέλη και 1 επισκέπτης διαβάζουν αυτό το θέμα.

Αποσυνδεδεμένος Θανάσης

  • Addicted
  • ******
  • Μηνύματα: 2906
  • Φύλο: Άντρας
    • Τσίρκο
Απ: Στειρώσεις
« Απάντηση #45 στις: Μάιος 06, 2008, 10:11:35 μμ »
Ναι, κακό που έτσι όπως είναι η κατάσταση το κάνει αναγκαίο, είναι η στείρωση. Επίσης κακό που έχουν αφεντικά αλλά κι αυτό αναγκαίο.

Γι αυτό λέω συνέχεια ότι πρέπει να βρούμε τρόπο να πείθουμε τους ανθρώπους να στειρώνονται. ;D ;D ;D ;D ;D ;D ;D ;D ;D ;D ;D

Ακόμα και η προστασία τους, σε βάρος τους γίνεται. Προσωπικά δεν το βρίσκω κακό αν χαθούν από διακοπή αναπαραγωγής, αλλά, να… είναι και η αδικία. Για όλα ο άνθρωπος φταίει και όλο τα ζώα το πληρώνουν. Ε δε κάνει έτσι, δεν μπορεί αυτό το είδος ενώ ευθύνεται για τόσα, να μην επιβαρύνεται με κανένα κόστος και να μην πληρώνει κανένα τίμημα….

Αποσυνδεδεμένος foxy vegan

  • Διαχειρίστρια
  • Addicted
  • *****
  • Μηνύματα: 8566
  • Φύλο: Γυναίκα
    • Ανθρωποι-Ζωα-Περιβαλλον: Ειμαστε ΕΝΑ
Απ: Στειρώσεις
« Απάντηση #46 στις: Ιούνιος 26, 2008, 09:16:06 πμ »
Τι απελπισία. Χθες ήμουν σε μία περιοχή που έχει πάρα πολλά αδέσποτα. Μιλούσα με κατοίκους της περιοχής που τα ταϊζουν και προσπαθούσα να τους εξηγήσω πόσο σημαντικό είναι να στειρωθούν τα ζώα. Καμία συγκίνηση για το γεγονός πως όταν γίνονται πάνω από 13 σε αριθμό, κάποιος/α θα βρεθεί να τα δηλητηριάσει. Σαν να είναι το πιο φυσικό φαινόμενο στον κόσμο. Έχουμε φτάσει σε τέτοιο επίπεδο ως άνθρωποι, να θεωρούμε τη γενική εξόντωση των ζώων (που τυγχάνει να φροντίζουμε και οι ίδιοι) ως κάτι αναμενόμενο και φυσικό; Είναι πολύ απογοητευτικό, πραγματικά. Ευτυχώς κάποια άτομα ευαισθητοποιήθηκαν και θα βάλουν χρήματα όλοι μαζί να στειρώσουν τουλάχιστον όλα τα θηλυκά (που είναι λιγότερα στην αγέλη)...
Σεξισμός=Ρατσισμός=Σπισισμός
No one is free when others are oppressed.

aliena

  • Επισκέπτης
Απ: Στειρώσεις
« Απάντηση #47 στις: Ιανουάριος 30, 2009, 02:35:20 πμ »
Διάβασα αυτό το κείμενο και με προβλημάτισε:
http://pofyzo.blogspot.com/2009/01/blog-post_26.html

Το αναδημοσίευσα, με την εξής σημείωση -κάνω copy paste:

"Θα ήθελα να έχω την πολυτέλεια να μην πάρω θέση, αλλά δεν μπορώ να το κάνω, δεδομένου ότι έχω φτιάξει γκρουπ στο φέισμπουκ για τα αδέσποτα και φιλοξενώ σάιτ για υιοθεσίες αδέσποτων στο μπλογκ μου και στον reader.

Οι ενέργειές μου αυτές στοχεύουν σε αυτούς που θέλουν να έχουν ζώα, ώστε να μην τα αγοράζουν και υποστηρίζουν το εμπόριό τους, αφού υπάρχουν τόσα στο δρόμο, και κάποια από αυτά χρειάζονται άμεση βοήθεια ή είναι σε κακή κατάσταση.

Αν κάποιοι άνθρωποι θέλουν οπωσδήποτε να ζήσουν με ένα ζώο -και έχουν τη δυνατότητα, μα κυρίως την Υπευθυνότητα να το φροντίσουν, είναι προτιμότερο να υιοθετούν αυτά.

Και αυτή είναι προς το παρόν η θέση μου. Για όλα τα υπόλοιπα παραμένω σε τεράστιο προβληματισμό..."


Μου είναι πολύ δύσκολο να καταλήξω σε ένα συμπέρασμα, και θα ήθελα να ακούσω γνώμες.


(για όσους είναι στο φέισμπουκ, το έχω βάλει και τόπικ στον πίνακα συζητήσεων του γκρουπ)

Αποσυνδεδεμένος mazikeen

  • Addicted
  • ******
  • Μηνύματα: 2702
  • Φύλο: Γυναίκα
Απ: Στειρώσεις
« Απάντηση #48 στις: Ιανουάριος 30, 2009, 03:44:50 πμ »
Διάβασα αυτό το κείμενο και με προβλημάτισε:
http://pofyzo.blogspot.com/2009/01/blog-post_26.html


Μου είναι πολύ δύσκολο να καταλήξω σε ένα συμπέρασμα, και θα ήθελα να ακούσω γνώμες.


Το διάβασα το γράμμα, aliena, και δεν εντυπωσιάστηκα καθόλου. Ο κύριος που το υπογράφει προτάσσει επιχειρήματα που δεν στέκουν κατ'εμέ, και επίσης προσπαθεί να χρησιμοποιήσει γλώσσα που να προδιαθέτει τον αναγνώστη αρνητικά προς τα πράγματα που δεν αρέσουν στο συγγραφέα (π.χ. η λέξη μπουντρούμια αντί για άσυλο, ακρωτηριασμός αντί για στείρωση, αναφορά στο Άουσβιτς και στην ευγονική, κ.α.). Φυσικά, τέτοιες τακτικές δεν συνιστούν κανονική επιχειρηματολογία.

Κατ'αρχάς, το γράμμα έχει εξώφθαλμα λάθη. Αν αυτός ο κύριος νομίζει ότι δεν υπάρχουν αδέσποτα στις ΗΠΑ ή στην Αγγλία, απατάται οικτρά. Τι νομίζει ότι κάνουν αναρίθμητα shelters σ'αυτές τις χώρες; Πολλά από αυτά είναι τα λεγόμενα no-kill shelters, δηλαδή δεν έχουν την πρακτική της θανάτωσης αν το ζώο δεν υιοθετηθεί εντός ενός χρονικού διαστήματος. Πολλοί άνθρωποι, και δη χορτοφάγοι, προτιμούν να υιοθετούν ένα ζώο από τέτοια άσυλα, παρά να αγοράζουν, ενισχύοντας έτσι πρακτικές με τις οποίες δεν συμφωνούν (breeders, puppy mills, etc.). Ακόμα και ο νέος πρόεδρος των ΗΠΑ, ο Ομπάμα, αποφάσισε να υιοθετήσει σκυλάκι από άσυλο (μία από τις πολλές πηγές σχετικά). Από πού προέρχονται όλα αυτά τα ζώα στα άσυλα; Από αδέσποτα και εγκαταλελειμένα ζώα. Και ναι, υπάρχει πρόβλημα με αδέσποτα, με στειρώσεις και μύρια άλλα όσα σε χώρες του εξωτερικού - απλώς τον βολεύει να μην τα αναφέρει.

Παράθεση
Το ίδιο ισχύει πρακτικά και σε μεγάλο μέρος της δυτικής και βόρειας Ευρώπης που τα σκυλιά και τα γατιά είναι ως επί το πλείστον προϊόντα αγοραπωλησίας και μόνο και φέρουν όλα τσιπ παρακολούθησης και στερούνται γεννητικών οργάνων – ένας δυσοίωνος συμβολισμός για το άμεσο μέλλον του ανθρώπινου συγκάτοικου τους.

Πού το ξέρει αυτό; Οι δικές μου πληροφορίες λένε ότι οι φιλόζωοι της Δ. και Β. Ευρώπης προτιμούν πολύ περισσότερο να υιοθετήσουν παρά να αγοράσουν ένα ζώο. Όσον αφορά το συμβολισμό, αυτό είναι πρόβλημα του γραφοντος και όχι του ζώου, το οποίο μάλλον είναι πιο ευτυχισμένο χωρίς ορμές που δεν μπορεί να ελέγξει που μπορούν να οδηγήσουν σε εκθετικό πολλαπλασιασμό του πληθυσμού των ζώων σε πολύ μικρό χρονικό διάστημα. Τι θα γίνουν όλα αυτά τα ζώα; Με φαίνεται ότι ο κύριος έχει απλώς πρόβλημα με τις στειρώσεις γιατί προβάλλει μία τέτοια κατάσταση στο εαυτό του. Και τη γλώσσα είναι αυτή; Τι χειριστικότητα! Ενώ αυτά που λέει είναι ανακολουθίες και άσχετα με το θέμα. Τι σχέση έχει το μέλλον των ανθρώπων με το αν θα στειρώσεις το ζώο σου; Δηλαδή αν καταλήξεις με 10 κουτάβια που δεν θέλεις να κρατήσεις, θα γίνει το δικό σου σπέρμα πιο εύρωστο; Είναι κάποια μορφή ομοιοπαθητικής μαγείας που εκτελούν οι φιλόζωοι και εγώ δεν ξέρω; Τι να πω....
 
Παράθεση
Όπως επίσης και τα αναρίθμητα οικόσιτα σκυλιά που αγάπησαν το δρόμο και την αλητεία όσο και τους ανθρώπους τους, ή τα αδέσποτα που ενώ τους προσφέρθηκε σπίτι υπερασπίστηκαν –με τα ίδια τους τα δόντια- το δικαίωμα τους στην αλητεία.

Τα ζώα δεν είναι άνθρωποι, άρα και δεν σκέφτονται όπως αυτοί. Δεν έχουν ιδεολογικούς λόγους για να "προτιμούν" την αλητεία, όπως την χαρακτηρίζει αυτός ο κύριος, πόσο μάλλον να υποστηρίζουν τα δικαιώματά τους. Εγώ βλέπω εδώ την προβολή ανθρωπίνων ιδεών πάνω σε σκυλιά - δικαιώματα, ελευθερία, μήπως τελικά έγιναν και τα σκυλιά αναρχικοί και θέλουν να απομακρυνθούν από το καπιταλιστικό περιβάλλον;

Όπως φαίνεται και αμέσως παρακατω, μπερδεύονται λίγο οι έννοιες της αριστεριστικής (sic) εννοούμενης ελευθερίας και αυτονομίας, και αυτή της φιλοζωίας:

Παράθεση
Η αγάπη είναι άλλωστε αμφιλεγόμενο συναίσθημα. Και πολύ συχνά αναιρεί την ελευθερία και την πιθανότητα αυτονομίας του αντικείμενου της. Περίπτωση δυστυχώς πολύ συχνή στη φιλοζωία

Αυτό μου θυμίζει συζητήσεις που έχουμε κάνει και εδώ, σχετικά με το αν είναι καλύτερο να αφήνουμε τα ζώα να πεθάνουν "ελεύθερα" ή αν πρέπει να τα φροντίσουμε. Δική μου γνώμη είναι ότι τα άγρια ζώα ανήκουν στο φυσικό τους περιβάλλον (όχι γενικά και αόριστα, από εκεί που ήρθαν - αν γεννήθηκαν στην αιχμαλωσία και μπορούν να γίνουν rehabbed, ας γίνει αυτό), ενώ τα εξημερωμένα ζώα χρήζουν φροντίδας. Όχι, δεν θεωρώ φροντίδα να παίρνεις ένα καναρίνι και να το ελευθερώνεις επειδη "έτσι επέλεξε το καναρίνι". Όχι, εσύ ο άνθρωπος επέλεξες αυτό για το καναρίνι, το οποίο θα πεθάνει πολύ γρήγορα διότι δεν ξέρει πώς να βρει τροφή και να φυλαχθεί από άλλα ζώα. Έτσι με τους σκύλους και τις γάτες, το να τους παρατάμε έξω χάρην μίας κακώς εννοούμενης έννοιας της ελευθερίας τους κάνει κακό, τους αναγκάζει να υποφέρουν, και να στερούνται βασικών αναγκών τους.

Η και καλά απάντησή του στα επιχειρήματα των κτηνιάτρων και φιλόζωων υπέρ της στείρωσης είναι τουλάχιστον παιδαριώδης, και έχουν ήδη γίνει συζητήσεις επί του θέματος στο φόρουμ. Να σταθώ μόνο λίγο σ'αυτό:

Παράθεση
-Σε 6 χρόνια ένας θηλυκός σκύλος και οι απόγονοί του μπορούν να συντελέσουν στη δημιουργία 67.000 κουταβιών. Σε μόλις 7 χρόνια μια γάτα και τα γατάκια της μπορούν να παραγάγουν 420.000 απογόνους.
(Με άλλα λόγια: θα μας πνίξουν τα ζώα. Κι αναρωτιέται κανείς, πως πολλά ελληνικά νησιά όπου οι γάτες δεν είναι και τόσο υπό διωγμό όπως τα σκυλιά, δεν έχουν πλημμυρίσει εδώ και εκατοντάδες χρόνια από αιλουροειδή. Η βλακεία του άνω επιχειρήματος δεν είναι τόσο στα εξωπραγματικά νούμερα που δίνει, αλλά στο ότι αγνοεί μια βασική περιβαλλοντική αρχή: την προσαρμογή ενός πληθυσμού στους περιορισμούς του περιβάλλοντος. Ένας πληθυσμός δηλαδή αναπτύσσεται όσο του επιτρέπει το περιβάλλον του, τόσο μέσω φυσικών πόρων όσο και φυσικών εχθρών. Γι’αυτό και στον ελεύθερο φυσικό κόσμο –με ελάχιστες εξαιρέσεις ιδιαίτερα διαταραγμένων περιβαλλόντων- δεν έχουμε ποτέ εκατομμύρια αλεπούδων, ούτε εκατομμύρια λαγών σε μια περιοχή. Με δεδομένη τη δυσκολία εύρεσης τροφής στην πόλη ειδικά για τα σκυλιά, τα περιθώρια ανάπτυξης του πληθυσμού τους είναι εξαιρετικά περιορισμένα. Άλλωστε πότε είχε κάποια πόλη πρόβλημα υπερβολικού πληθυσμού γατιών ή σκυλιών;)

Με άλλα λόγια, φοράει παρωπίδες τέτοιου μεγέθους που δεν βλέπει το τεράστιο πρόβλημα των αδεσπότων στην Ελλάδα. Δεν βλέπει όλα τα αποστεωμένα σκυλιά και γατιά που βρίσκονται στις πόλεις, ούτε τα κουφάρια τους όταν πεθαίνουν από πείνα, αρρώστιες και φόλες, (φυσικοί εχθροί, ε; Άνθρωποι εναντίον αδεσπότων), δε βλέπει ότι μία πόλη δεν συνιστά "φυσικό περιβάλλον" με δυνατότητες αυτορύθμισης όπως ένα οικοσύστημα, δε βλέπει ότι πολλές περιοχές ανά τον κόσμο αντιμετωπίζουν όντως προβλήματα υπερπληθυσμού, δεν βλέπει ότι τα νούμερα των αδεσπότων στις πόλεις μένουν σε κάποια ανεκτά επίπεδα λόγω της δράσης σωματείων, ασυνείδητων που ρίχνουν φόλες, και πολλών, πολλών ζώων που υποφέρουν και πεθαίνουν δίχως λόγο. Φυσικά. Ό,τιδήποτε για να εμποδίσει τον Νεοέλληνα να σηκωθεί από την πολυθρόνα και να αναλάβει δράση. Το θέμα δεν είναι αν θα "μας πνίξουν τα ζώα". Είναι ότι θα γεννηθούν ζώα που θα υποφέρουν και συχνά θα πεθάνουν με φριχτούς τρόπους.

Ουφ, τι άλλο; Αναφέρει ότι πρέπει και καλά να αγοράσεις ένα ζώο από breeder, ενώ υπάρχουν τόσα αδέσποτα που περιμένουν να υιοθετηθούν, που δεν καταλαβαίνω πού το πάει. Αναμιγνύει πολλές σωστές παρατηρήσεις - πολλάκις άσχετες με το θέμα, όπως π.χ. μεταλλαγμένα - μαζί με την εμμονή του ενάντια στη στείρωση, και προσπαθεί να σε μπερδέψει έτσι, αλλά δεν τα καταφέρνει.

Να πω ότι συμφωνώ σε πολλά σημεία μ'αυτά που λέει, ακόμα κι αν δεν έχουν σχέση με στειρώσεις ή ζώα, αλλά γενικώς δεν μ'αρέσει το ύφος του, ούτε τα συμπεράσματά του.  Δεν έχει καλή επιχειρηματολογία (δεν πρόκειται να πειστώ επειδή κάνεις συγκρίσεις με τον 2ο παγκόσμιο πόλεμο, όχι), και δεν βλέπω να προτείνει κάτι για τα πολύ υπαρκτά προβλήματα που υπάρχουν. Και μένα δεν μ'αρέσει η πολιτική να σκοτώνονται υγιή ζώα, ούτε συμφωνώ με όλες τις πρακτικές που συμβαίνουν. Σίγουρα, κάποια θέματα που θίγονται δεν είναι άσπρο-μαύρο, και 'γω δεν έχω σαφή άποψη για όλα.  Αλλά πρέπει να σκεφτόμαστε και τις συνέπειες αυτών που προτείνουμε. Αν δεν στειρώσεις το ζώο σου και αυτό καταφέρει να γεννήσει (αν είναι θυληκό), τι θα κάνεις με τα μωρά; ΟΚ να δώσεις στο ζώο σου την "επιλογή" και την "ελευθερία", αλλά μετά; Δεν απαντάει σ'αυτό. Ούτε λέει τι θα απογίνουν τα αδέσποτα που και καλά υπερασπίζονται την αυτονομία τους (έλεος...), όταν πεινάνε, κρυώνουν, υποφέρουν και αρρωσταίνουν. Αυτό δηλαδή είναι περισσότερο δείγμα φιλοζωίας από το να το υιοθετήσεις;

Τέλοσπάντων, είναι αργά και είμαι κουρασμένη. Ανοίγουμε μεγάλη συζήτηση μ'όλα αυτά.
"Futurama is brought to you by: Glagnar's Human Rinds - It's a buncha, muncha, cruncha... human" - Futurama

aliena

  • Επισκέπτης
Απ: Στειρώσεις
« Απάντηση #49 στις: Ιανουάριος 30, 2009, 01:15:51 μμ »
mazikeen, επειδή το thread αυτό δεν είναι δημόσιο, και δεν έχει νόημα να παραπέμψω εδώ με link, μπορώ να αναδημοσιεύσω με copy-paste σημεία από την απάντησή σου για να υπάρχει ένας σοβαρός αντίλογος στο κείμενο?

Στο μπλογκ του ΠΟ.ΦΥ.ΖΩ ενθαρρύνει επίσης μια τέτοια συζήτηση, αλλά δεν έχει comments (εκτός αν είναι κάπου και δεν τα είδα), οπότε δεν μπορεί να γίνει αυτό άμεσα εκεί. Ζητάνε να τους στείλουν τις απόψεις τους απ' ό,τι κατάλαβα.

aliena

  • Επισκέπτης
Απ: Στειρώσεις
« Απάντηση #50 στις: Ιανουάριος 30, 2009, 01:19:06 μμ »
Υπάρχει βέβαια και το αρχικό μπλογκ που αναρτήθηκε το κείμενο http://earthliberation.blogspot.com/2008/12/blog-post_1207.html για απαντήσεις.

Αποσυνδεδεμένος mazikeen

  • Addicted
  • ******
  • Μηνύματα: 2702
  • Φύλο: Γυναίκα
Απ: Στειρώσεις
« Απάντηση #51 στις: Ιανουάριος 30, 2009, 03:16:21 μμ »
Aliena, υπάρχει 1 comment στη σελίδα του ΠΟΦΥΖΩ (το διάβασα μετά, μία καλή, νηφάλια απάντηση).

Με το ποστ μου εδώ ουσιαστικά απαντώ σε σένα, και δε νομίζω ότι το ύφος είναι κατάλληλο για μία δημόσια απάντηση σ'αυτήν την επιστολή. Μπορείς να χρησιμοποιήσεις τις επισημάνσεις μου, αλλά θα προτιμούσα όχι τα λόγια μου. Εκτός του forum, φαίνεται επιθετικό το ύφος, ενώ στην πραγματικότητα είναι η κουρασμένη αγανάκτηση μου όταν είμαι κουρασμένη, νυσταγμένη, έχουσα ημικρανία, και διαβάζοντας "επιχειρήματα" που με κάνουν να βγαίνω από τα ρούχα μου.
"Futurama is brought to you by: Glagnar's Human Rinds - It's a buncha, muncha, cruncha... human" - Futurama

aliena

  • Επισκέπτης
Απ: Στειρώσεις
« Απάντηση #52 στις: Φεβρουάριος 02, 2009, 09:56:27 πμ »
έχεις δίκιο mazikeen, μπορεί να φανεί επιθετικό...  :'( 

Δεν πειράζει, θα απομονώσω τα επιχειρήματα και θα γράψω κάτι εγώ σε άλλο ύφος, θα δω πως θα το κάνω.  ;)

Σ' ευχαριστώ πάντως γιατί έστω μέσα μου ησύχασα κάπως που αντικρούονται αυτά που γράφει το κείμενο. Ενθαρρύνω τις υιοθεσίες αδεσπότων στο μπλογκ μου και στο φέισμπουκ, χωρίς να τα έχω σκεφτεί όλα αυτά, και κάπως με τάραξε αυτό το θέμα.

aliena

  • Επισκέπτης
Απ: Στειρώσεις
« Απάντηση #53 στις: Φεβρουάριος 02, 2009, 01:00:34 μμ »
Έχω δει βέβαια και τη συζήτηση που υπάρχει εδώ σε αυτό το thread, και θα την ξαναδώ πιο προσεκτικά, γιατί ακόμα είναι αδιέξοδο αυτό μέσα μου.

Από τη μία λοιπόν δε θέλω να πάρω θέση, γιατί δεν το έχω βρει μέσα μου, από την άλλη δεν μπορώ να εθελοτυφλώ από τη στιγμή που υποστηρίζω υιοθεσίες αδέσποτων -και συνεχίζω να το κάνω γιατί θεωρώ πως είναι άμεσο και πρακτικό θέμα ανεξάρτητα από ηθικές προεκτάσεις -και προχωρώ μόνο μέχρι την ηθική που λέει "μην αγοράζεις, φρόντισε ένα που έχει ανάγκη (μόνο αν έχεις τη δυνατότητα και την υπευθυνότητα να το φροντίσεις)" και "μην αγοράζεις, μην υποστηρίζεις το εμπόριο", και το σταματάω εκεί.

Από κει και πέρα επειδή αναδημοσίευσα το κείμενο, θα ήθελα να υπάρχει μαζί και σοβαρός αντίλογός του, για να μην προβάλεται -τόσο δυναμικά- μόνο αυτή η άποψη, αν και βλέπω τώρα ότι τελικά το κάνει το μπλογκ του ΠΟ.ΦΥ.ΖΩ, οπότε μάλλον θα μείνω σε αυτό.

Αισθάνομαι μεγάλη ευθύνη για ό,τι δημοσιεύω και για ό,τι κάνω, και σκέφτομαι τις συνέπειες των πράξεών μου. Αν έστω κι ένας άνθρωπος επηρεάζεται από μένα, έχω ένα μέρος ευθύνης για το πού τον οδηγώ. Γι' αυτό θέλω το συγκεκριμένο να προβληθεί "αντικειμενικά", προβάλοντας και τις δύο θέσεις, από τη στιγμή που δεν νιώθω τη σιγουριά να έχω μία δική μου σαφή άποψη να προβάλω, παίρνοντας την ευθύνη των λόγων μου.

Ανεξάρτητα όμως από αυτό, έτσι κι αλλιώς εδώ δεν έγραψα για τους άλλους, αλλά για μένα και το δικό μου αδιέξοδο, αν θέλετε πείτε κι άλλοι τις γνώμες σας, αν έχει κανείς να πει πράγματα που δεν έχουν ήδη ειπωθεί στη συζήτηση, αν έχετε σαφή άποψη, αν δεν το έχετε ξεκαθαρίσει, αν σας απασχολεί. 

Ήδη ευχαριστώ τη mazikeen, γιατί "απάντησε" σε ένα μεγάλο κομμάτι του προβληματισμού μου, και γιατί με βοηθάει να γνωρίζω ποιος είναι ο σοβαρός αντίλογος σε αυτό το θέμα (και πού θολώνει το κείμενο). Όμως παραμένει ένα ηθικό αδιέξοδο. Ίσως είναι το παράδοξο-αδιέξοδο της ζωής στην πόλη που απέχει τόσο πολύ από τη φύση...  ::)

Αποσυνδεδεμένος LiZaArD

  • Θαμώνας
  • *****
  • Μηνύματα: 660
  • Φύλο: Γυναίκα
    • Χορτοφαγικές Συνταγές
Απ: Στειρώσεις
« Απάντηση #54 στις: Φεβρουάριος 02, 2009, 01:45:46 μμ »
το κουνέλι μου ήταν το τελευταίο ζώο που αγόρασα από πετ σοπ. Αποφάσισα να μην ξανα-αγοράσω ζώα, αλλά να περιθάλπτω αυτά που βρίσκω ή αυτά που μου φέρνουν. Μιας που όρεξη, προθυμία και χώρος υπάρχουν και ο χρόνος βρίσκεται. Δεν είχα ποτέ σκύλο ή γάτα και έτσι δεν έχω προβληματιστεί τόσο από τα ίδια προβλήματα.
Τον προηγούμενο κούνελό μας, τον στέλναμε για ζευγάρωμα, με κρύα καρδιά εγώ προσωπικά, αλλά γινόταν από όταν ήμουν μικρότερη και δεν είχα συνδέσει στο μυαλό μου τί συμβαίνει. Τον έστελνα γιατί μου είχαν πει πως αν δεν το κάνω θα σκάσει, θα αρρωστήσει και άλλα τέτοια. Το αποτέλεσμα ήταν δεκάδες κουνελάκια που φαγώθηκαν από τον γείτονα που είχε την κουνέλα (γιατί εγώ αρνήθηκα στην οικογένειά μου να φάμε κουνέλι αν και ετρωγα κρέας τότε, κουνελι όμως όχι). Το άλλο αποτέλεσμα ήταν ο θάνατος του κούνελού μου, πλήρης ημερών σύμφωνα με τις στατιστικές, αλλά από ασθένεια που κόλλησε εκεί που πήγε για ζευγάρωμα και μάλιστα άσχημη ασθένεια που όταν έμαθα τι είναι, δεν μπορούσα να συγκρατήσω την θλίψη και τον θυμό μου.
Όταν έφερα στο σπίτι τον κούνελο αυτόν, ήμουν ήδη χορτοφάγος και σκεφτόμουν την ιδέα της στείρωσης. Η οικογένειά μου όμως με απέτρεψε στο να την επιχειρήσω αλλά κι εγώ η ίδια ένιωθα τύψεις γι αυτή. Δεν στείρωσα το ζώο και αρνήθηκα να το δώσω για αναπαραγωγή. Η αναπαραγωγή είναι δικαίωμά του όπως και το ζευγάρωμα, όμως τί γίνεται στο ζώο αν είναι κλεισμένο κάπου και χρειάζεται να ζευγαρώσει; τί γίνεται με τα τόσα μικρά; (Κάποιος είχε το θράσος να μου πει να το ζευγαρώνω και να πουλάω τα μικρά του σε έναν γείτονα που έχει φίδι για να τα τρώει... ) Τελος πάντων, τώρα είμαι υπέρ της στείρωσης απ την στιγμή που το ζώο δεν είναι στο φυσικό του περιβάλλον. Και σίγουρα είμαι υπέρ στο να περιθάλπτεις αδέσποτα ζώα, σκύλους, γάτους, κότες, γαλοπούλες, περιστέρια, κάμπιες, σκουλήκια, ιπτάμενα δελφίνια..
Συνήθιζε δε να κυριαρχείς επάνω στα ακόλουθα. Στην κοιλιά και στον ύπνο, στη λαγνεία και στο θυμό. Ποτέ να μη κάνεις κάτι αισχρό, ούτε μαζί με άλλους, ούτε μοναχός.

Αποσυνδεδεμένος Δεινομάχη

  • Addicted
  • ******
  • Μηνύματα: 2283
  • κάνε κάτι μικρό σήμερα, αντί να σκέφτεσαι αιωνίως
Απ: Στειρώσεις
« Απάντηση #55 στις: Φεβρουάριος 02, 2009, 04:16:54 μμ »
Nα προσθέσω και κάτι μικρό, που ίσως βοηθήσει.

Το να αφήνεις (εκουσίως ή ακουσίως) ζώα τα οποία είναι υπό την προστασία σου να αναπαράγονται, δεν διαφέρει καθόλου από το να έχεις ένα παιδί το οποίο έχει κάποια γενετική ασθένεια και δεν είναι σε θέση να ζήσει μόνο του και να το αφήνεις να αναπαράγεται.

Έχεις υποχρέωση να το προφυλάξεις, να το ταίσεις, να του φερθείς με ευγένεια, αλλά έχεις και υποχρέωση να μην επιτρέψεις να γεννήσει και άλλους απογόνους που ούτε αυτοί θα μπορούν να ζήσουν μόνοι τους.

Τα ζώα που βλέπουμε χαλκομανίες στους δρόμους ή στους καναπέδες μας ή αυτά που είναι "κοντά μας" είναι ζώα "τροποποιημένα". Δεν μπορούμε να αναπαράγουμε το λάθος μας (δηλ. την τροποποίηση) με το να αναγνωρίζουμε δικαιώματα αναπαραγωγής.

A small change in my life today is better than ages of well-intentioned thinking.

Αποσυνδεδεμένος falafel punk

  • New Kid in The Block
  • **
  • Μηνύματα: 145
Απ: Στειρώσεις
« Απάντηση #56 στις: Φεβρουάριος 03, 2009, 01:42:41 μμ »
Εγώ διαφωνώ. Πώς μπορείς να εμποδίσεις ένα ζώο να ακολουθήσει τα ενστικτά του;
 Στην τελική ας σκεφτουμε πρώτα το κακο που κάνει το δικό μας είδος στον πλανήτη, που όλα τα έχουμε φέρει στα ανθρώπινα δικά μας μέτρα και ας στειρωθούμε άμεσα μήπως και το προλάβουμε το κακό.

Οι ανθρωποι που βλέπουμε γύρω μας να περιφέρονται στους δρόμους με άδειο βλέμα, αυτοί που τρέχουν για να προλάβουν ποιός ξέρει τί, αυτοί που επιβιώνουν και δεν ζούν, και όσοι είναι κοντά μας από συνήθεια και λογω απαρχαιωμένων θεσμών  είναι άνθρωποι "τροποποιημένοι". Δεν μπορούμε να αναπαράγουμε το λάθος μας (δηλ. την τροποποίηση) με το να αναγνωρίζουμε δικαιώματα αναπαραγωγής.
Chaos is not entropy, Chaos is not death, Chaos is not a commodity. Chaos is continual creation.
Chaos never died.

Αποσυνδεδεμένος tsorts

  • New Kid in The Block
  • **
  • Μηνύματα: 90
Απ: Στειρώσεις
« Απάντηση #57 στις: Φεβρουάριος 03, 2009, 02:11:09 μμ »
Ασε μας ρε falafel punk..Τι λες τωρα;;το ιδιο ειναι ανθρωποι και ζωα..;;;Ενταξει οι ανθρωποι κανουμε καποια λαθη αλλα οπως και να το κανουμε ειμαστε ανωτεροι..Και επειδη ειμαστε και πιο εξυπνοι-νοημονες και ξερουμε πιο ειναι το καλυτερο , καταληγουμε στο μοναδικο και ανεπαναληπτο συμπερασμα των στειρωσεων..Τωρα που το σκεφτομαι εχω να προτεινω κατι ακομη..Τα καημενα τα κοτοπουλακια που βγαινουν απο τα αυγουλακια μολις μεγαλωσουν θα τα σφαξουν, θα τα πνιξουν , θα τα πουλησουν κτλ..Οποτε κι αυτα ειναι τροποποιημενα.Οποτε μολις γεννανε οι κοτες να παιρνουμε τα αυγα και να τα σπαμε..Οχι να τα τρωμε..Σαν στειρωση θα ειναι κι αυτο..Επισης τις αγελαδες , τα προβατα, τα κουνελια...Κι αυτα τροποποιημενα...
Α!!!και κατι αλλο..Να πηγαινουμε να παιρνουμε τα ζωα απο τις φαρμες(ALF φαση) Να τα στειρωνουμε και να τα ξαναβαζουμε μεσα..



Αποσυνδεδεμένος mazikeen

  • Addicted
  • ******
  • Μηνύματα: 2702
  • Φύλο: Γυναίκα
Απ: Στειρώσεις
« Απάντηση #58 στις: Φεβρουάριος 03, 2009, 03:26:15 μμ »
Εγώ διαφωνώ. Πώς μπορείς να εμποδίσεις ένα ζώο να ακολουθήσει τα ενστικτά του;
 Στην τελική ας σκεφτουμε πρώτα το κακο που κάνει το δικό μας είδος στον πλανήτη, που όλα τα έχουμε φέρει στα ανθρώπινα δικά μας μέτρα και ας στειρωθούμε άμεσα μήπως και το προλάβουμε το κακό.


Falafel punk, δε θα εναντιωθώ σε κάποιον που θέλει να αφήσει το (εξημερωμένο) ζωάκι του να ζευγαρώσει αφού μου εξηγήσει λεπτομερώς τι προτίθεται να κάνει με τους απογόνους που θα προκύψουν, και επίσης τι προτίθεται να κάνει με τα "ένστικτα" αυτών των απογόνων. Και δε θα δεχθώ απαντήσεις του τύπου "ε, θα τα δώσω κάπου, δικό τους πρόβλημα μετά". Όχι. Ως προστάτης του ζώου έχεις ευθύνη. Και θαρρώ ότι έχουμε και συλλογική ευθύνη απέναντι σε όλα τα πλάσματα του πλανήτη, και ιδιαιτέρως στα εξημερωμένα ζώα, τα οποία εξαρτώνται σε μεγάλο βαθμό από τον άνθρωπο.

Όλα τα επιχειρήματα που έχω ακούσει κατά των στειρώσεων αρχίζουν και τελειώνουν μ'αυτό το "δικαίωμα" της εκπλήρωσης των ενστίκτων. Μετά τι γίνεται; Σταματάει η ευθύνη; Νίπτουμε τας χείρας μας μετά τη γέννα, και παρατάμε τα νεογέννητα; Ή τα υιοθετούμε όλα, μαζί και με τους απογόνους των απογόνων; Δε καταλαβαίνω επιχειρήματα που δεν έχουν μελετηθεί αρκετά. Τι συμβαίνει με τα "δικαιώματα" των απογόνων; Μπορούμε να τα αφήσουμε (και αυτά και τους δικούς τους απογόνους) να υποφέρουν εις το όνομα το "δικαιώματος" του ενός;
"Futurama is brought to you by: Glagnar's Human Rinds - It's a buncha, muncha, cruncha... human" - Futurama

Αποσυνδεδεμένος Δεινομάχη

  • Addicted
  • ******
  • Μηνύματα: 2283
  • κάνε κάτι μικρό σήμερα, αντί να σκέφτεσαι αιωνίως
Απ: Στειρώσεις
« Απάντηση #59 στις: Φεβρουάριος 03, 2009, 03:29:42 μμ »
Εγώ διαφωνώ. Πώς μπορείς να εμποδίσεις ένα ζώο να ακολουθήσει τα ενστικτά του;

To εμπόδισες ήδη απομακρύνοντάς το από το φυσικό του χώρο και φέρνοντάς το κοντά σου.

Να μην παρεξηγηθώ - αναφέρομαι στο κάθε είδος (ανθρώπινο και μη) και όχι σε συγκεκριμένα πρόσωπα.

Ως ανθρώπινο είδος εξημερώσαμε μη ανθρώπινα είδη, για δική μας ευχαρίστηση, όφελος και σκοπό. Αν δεν δεχόμαστε την εκμετάλλευση κάποιου είδους για δικό μας σκοπό, οφείλουμε να επιστρέψουμε τα πράγματα στην προηγούμενη κατάσταση. Αυτό σημαίνει ότι στην ενδιάμεση (μεταβατική) κατάσταση, στην οποία υπάρχουν εξημερωμένα ζώα, θα πρέπει όσα υπάρχουν (σκύλοι, μοσχάρια, κατσίκες, γάτες, γαλοπούλες, κότες, αγελάδες, λαγοί, ποντικοί κλπ) αυτή τη στιγμή να λάβουν τον σεβασμό που τους αξίζει ως άτομα. Να πεθάνουν δηλ. από φυσικό θάνατο, σε ένα περιβάλλον που ομοιάζει στο φυσικό τους. Αυτό συνεπάγεται ότι τα υπάρχοντα ζώα δεν θα πρέπει να αναπαραχθούν, διότι αφήνοντάς τα να αναπαχθούν τα συνεχίζουμε αενάως το πρόβλημα.

Μπορεί το παραπάνω να στεναχωρεί όσους χρησιμοποιούν ζώα με σκοπό να λαμβάνουν αγάπη ή συντροφιά από αυτά, αλλά έτσι είναι. Αν δεν δέχεσαι την εκμετάλλευση και θέλεις να την εξαλείψεις πρέπει να δεχθείς και το ενδιάμεσο στάδιο, που μέρος του είναι οι στειρώσεις.

ΥΓ. Μόλις είδα την απάντηση της mazikeen, η οποία με καλύπτει απολύτως.
A small change in my life today is better than ages of well-intentioned thinking.

 

Copyright © χορτοφαγία: στάση ζωής